Na een korte rustperiode qua wedstrijden waren onze jonge tenoren, de gastheren voor een ook vrij jong bezoekend team van Heusden-Zolder. De bezoekers stonden op een mooie plaats in de rangschikking, vier punten meer als ons op een gedeelde derde plaats, ze waren dus de te kloppen ploeg voor onze rooikens. Onze spelers werden al vroeg in de partij uit hun slaap gewekt nadat een bezoeker bijna wandelend door ons team tot aan het Hoogstraatse doel geraakte, even afwachten….. onze keeper plat en dan afwerken, dat was iets te simpel : 0 / 1.
Gelukkig werd dit onheil vrij snel in de schaduw gezet na een fraaie aanval opgebouwd via ondermeer Niels Vermeiren, Ruud Viskens, Tom Cornelissen, Anton Orlenko tot de bal voor doel werd gedropt. Daar stond Michiel Lanslots klaar om ons terug langszij te brengen : 1 / 1.
We noteerden vervolgens nog enkele pogingen van onze jongens onder een miezerig weertje. Aanvallen via ondermeer Sander Weygers, Ruud Viskens, Michiel Lanslots, Anton Orlenko, ….. leverden aanvankelijk niets op. Een gretiger en beter combinerend Heusden-Zolder liet duidelijk uitschijnen dat ze tot het einde zouden strijden. Met goede voetbal en inzet op de grasmat toonde ze waarom ze op die positie vertoefden in de klassering, voorwaar één van de betere ploegen waar we tot hiertoe diende tegen te spelen. Iets over het halfuur, een sterk spelende Michiel Van Gemert naar Michiel Lanslots, vervolgens de bal via Sander Weygers voor het bezoekend doel, deze aanval kon helaas niet verzilverd worden door Anton Orlenko. In de slot minuten voor de rust, de bal via één van onze weinige lichtpunten op het veld, Niels Vermeiren, naar Michiel Lanslots die via de rechterflank de bal goed voor doel bracht en dewelke Anton Orlenko deze keer wel kon inwerken : 2 / 1. Op basis van de match iets teveel voor ons, zo gaat dat soms in ’t voetbal. Echter de bezoekers hadden heel anders kunnen bekoren indien hun al voetballende zoektocht naar meer, ook echt gevaarlijk zou geweest zijn aan ons doel. Ook na de pauze lieten de bezoekers zich gelden, hun drukkend werk op ons team liet niets aan de verbeelding over. Tien minuten ver in de tweede time, een pas van Bob Swaegers naar Michiel Lanslots tot bij Perry Van De Mosselaar, die na een mooie solo actie helaas in het zijnet besloot. Aan de andere kant diende ook Nick Vermeiren geregeld gepast tussen te komen om het offensieve werk van Heusden-Zolder nog in de kiem te smoren. Iets later noteerde uw reporter nog een goede aanval van onze rooikens…. Bob Swaegers (spelend op een andere positie), Niels Jansen en Pieter Servaes (met een sterke invalsbeurt) en tenslotte Perry Van De Mosselaar toonden waartoe ook onze jongens in staat waren, deze keer geen gevolg. In de slotfase zagen we nog een fraaie vrijtrap via Tom Cornelissen, waar een ijverige Michiel Van Gemert net geen derde Hoogstraatse treffer aan kon breien. Dezelfde van plaats verschoven Tom Cornelissen zorgde, in de slotminuten, er met de juiste spirit nog voor dat de bal netjes werd ingeleverd bij Perry Van De Mosselaar, die net als Pieter Servaes tot aan het bezoekend doel was gevolgd….. Perry werkte kordaat in doel : 3 / 1. Onze pionnen hielden dan toch stand tegen de sterke bezoekers en zorgde met deze overwinning nog voor een opgeheven hoofd na de partij. Zelfs na een mindere H.V.V. match, zorgden de lichtpuntjes op het veld voor het nodige vertrouwen en gerust gevoel voor de volgende uitdagingen tegen onze tegenstanders.
Speelden : Nick Vermeiren, Niels Vermeiren
(46’ uit), Jens Jochems (kapitein), Michiel Lanslots (65’ uit),
Tom Cornelissen, Michiel Van Gemert, Anton Orlenko (46’ uit); Bob Swaegers,
Ruben Raemdonck (60’ uit), Ruud Viskens, Sander Weygers, Gert Jansens
(46’ in), Niels Jansen (65’ in), Pieter Servaes (60’ in),
Perry Van De Mosselaar (46’ in).